نظریه مواطنه یا حق شهروندی یا حقوق و تکالیف فرد در قبال یک حکومت و واحد سیاسی، از مفاهیم مهم در فقه معاصر است که در حوزه فقه حکومت بررسی می‌شود. در میان شاخه‌های این حق، مواردی وجود دارد که ارتباط و شباهت زیادی با یکی از نظریات مطرح در حقوق اداری، یعنی نظریه خدمات عمومی، دارند. با توجه به اینکه نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران بر پایه فقه امامیه استوار بوده و مطابق اصل چهارم قانون اساسی، تمامی قوانین و مقررات باید بر اساس شریعت تنظیم شوند، انجام مطالعات تطبیقی میان مبانی فقهی و حقوقی در این زمینه اهمیت زیادی پیدا می‌کند. این موضوع به‌ویژه در حقوق اداری اهمیت دوچندان دارد؛ زیرا کشور در آغاز مسیر شکل‌دهی مبانی بومی حقوق اداری خود قرار دارد و انجام چنین پژوهش‌هایی می‌تواند نقشی اساسی در توسعه این حوزه ایفا کند. این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی حق شهروندی و نظریه خدمات عمومی انجام شده است. در ابتدا، مفهوم حق شهروندی تعریف و محدوده آن تبیین می‌شود. سپس این مفهوم با نظریه خدمات عمومی مقایسه شده و انطباق یا تفاوت‌های میان این دو بررسی می‌شود. این مطالعه تلاش دارد زمینه‌ای برای تقویت مبانی حقوق اداری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران فراهم آورد.