یکی از مباحث اساسی در مقدمه دانش اصول موضوع شناسی است.آخوند خراسانی دیدگاه خاصی در این زمینه دارد.علامه طباطبائی مبتنی بر نظریه اعتباریات خود به نقد وبررسی دیدگاه مرحوم آخوند و طرح دیدگاه خود در این زمینه می پردازد.نظریه اعتباریات از مهم‌ترین نظریات علمی علامه طباطبائی است. یکی از کاربردهای این نظریه در دانش فلسفه اصول به‌ویژه در بحث موضوع شناسی علم اصول است. پذیرش یا عدم پذیرش دیدگاه علامه دراین‌باره سرنوشت دانش فلسفه اصول و به‌تبع آن اصول و فقه را تغییر می‌دهد. تفسیر متفاوت و نوآورانه ایشان در این زمینه، تاکنون مورد خوانش و پژوهش قرار نگرفته است. همین امر ضرورت بررسی این مسئله را دوچندان می‌سازد. این مقاله با روش تحقیق کتابخانه‌ای به بررسی این موضوع پرداخته و چنین یافته است که برخی اصولیون ازجمله مرحوم آخوند به دلیل غفلت از اعتباری بودن موضوع علم اصول دچار خلط علوم حقیقی و اعتباری شده‌اند اما علامه با اعتباری دانستن موضوع علم اصول کاربست «تعریف» و «برهان» در اصول را روش علم اصول نمی‌داند. بلکه متناسب با غرض دانش اصول که حفظ فقیه از خطای در استنباط است از روش جدل مبتنی بر شیوه عقلا استفاده می‌شود.