شخصیت خاص کودکان و شاخصه های فردی واجتماعی آنان ،همچنین ظرفیت و ظرافت های وجودی آنان چنان اقتضاء می کند که دیگران درراستای حفظ منافع شان تلاش بکنند.شارع مقدس که با جعل شریعتی کامل و تام در پی هدایت جامعه وافراد بوده است،هرگز ازمطلب مذکور فاصله نگرفته است و درچهارچوب احکام دینی به حفظ وحراست از این امانت های الهی، تحت سرپرستی ولی پرداخته است.ولی صغار به دو قسم ولی قهری و غیرولی قهری تقسیم می شود.درمورد شرط تصرف ولی دراموال کودکان اختلاف درنصوص دینی مشاهده می شود که منجربه اختلاف بین فقهاء عظام دربرداشت ازاین ادله شده است. نوشتار حاضربراساس روش گردآوری کتابخانه ای وبا رویکرد توصیفی تحلیلی و با تبیین دقیق موضوع، به حل این چالش پرداخته ودرگام نخست به مقتضیات لازم برای ثبوت ولایت ولی و درگام بعد با بررسی اجتهادی ادله مربوطه، مطمئن ترین و محتاط ترین راه را منحصردر رعایت مصلحت وغبطه توسط ولی قهری و غیرولی قهری درتصرفات مالی مولی علیه، استنتاج می نماید.