ضرورت‌‌های چندگانة توجه به «کتاب‌‌شناسی» بطور عموم و اهتمام بدان بطور خاصّ در زمینة یک علم، سبب می‌‌گردد که پرداختن به «کتاب‌‌شناسی اصول‌‌فقه» نیز در زمره اولویّت‌‌های زیربنایی تحقیق و تحصیل این دانش قرارگیرد. واژة «کتاب‌شناسی»(Bibliography)، از آغاز پیدایش در حدود2500سال پیش تا کنون، تطوّرات معنایی بسیار و تعاریف متعدّدی داشته است تا بدانجاکه بر اثر تکثر معناشناختی، در حوزه‌های گوناگونی به‌کار برده می‌شود؛ چنانچه گاه، «کتاب‌نامه آثار» کتاب‌شناسی نام می‌گیرد و گاه، به فهرستی از کتاب‌ها که بر پایة موضوع ویژه یا نویسنده‌ای برجسته سامان می‌گیرد، کتاب‌شناسی گفته می‌شود. ازاین‌رو، تعیین معنای مراد از آن در هر نوشتار ضروری است، امّا با توجّه به دشواری یافتن تعریفی واحد، باید در جستجوی روشی دیگر بود. تعیین انواع کتاب‌‌شناسی و مشخص نمودن مصادیق مدنظر از بین آنها، ازجمله روش‌‌های کارگشا و مورد استفاده در این نوشتار است. سپس، بر پایة شیوة تعیین‌شده و نیز با توجه به ادوار علم اصول، به کتاب‌‌شناسی مهم‌‌ترین کتب اصول‌‌فقه شیعه در بازة زمانی ابتدای شکل‌‌گیری دانش اصول تا دورة پیدایش اخباریان پرداخته شده است. در جمع‌بندی نیز برخی یافته‌های کلان و مهم‌تر پژوهش بیان شده است.