شروح و تحلیلهای مختلفی درباره روایت «إِذَا مَاتَ‏ الْعَالِمُ ثُلِمَ‏ فِی الْإَسْلَامِ ثُلْمَةٌ لَا یَسُدُّهَا شَیْ‏ءٌ» ارائه شده است، اما با عنایت به سیاق روایت و قرائن دیگری که در دیگر روایات وجود دارد، میتوان روایت را در فضای فقه مدیریت دید و تحلیل نمود. این تحقیق بر آن است با استفاده از روش اجتهادی (تحلیلی استنباطی)، تحلیلی سازمانی از منظر فقه مدیریت از این روایت ارائه نماید. این تحقیق برای جمع‌آوری اطلاعات از روش اسنادی بهره برده است. در این پژوهش، ابتدا روایت مورد بررسی قرار گرفته و در ادامه از منظر فقه مدیریت و مسائل آن، تجزیه وتحلیل شده است. ره‌آوردهای پژوهش نشان می‌دهد که این روایت در فقه مدیریت دارای نکات مهمی برای مدیران و دانشمندان این عرصه است که لازم است از منظر تحلیل سازمانی به آن توجه داشت. توجه به جایگاه ویژه هر عالم در نقشه کلان دینی و علمی، ضرورت فهم نگاه جامع و جبهه ای در فقه الاداره و توجه به آثار آن و همچنین عنایت به مفهوم جانشین پروری از مهمترین تحلیلهای سازمانی این روایت است.