توزیع ثروت همواره در اندیشه های اقتصادی به عنوان بحثی اصلی در تحقق عدالت و رفع تعارض منافع در جامعه بوده است؛ در اندیشه های اسلامی توزیع ثروت پر رنگ ترین مصداق جهت تحقق عدالت اقتصادی اسلامی در جامعه است که آن را در سه بخش توزیع قبل از تولید( توزیع ثروت های طبیعی)، توزیع بعد از تولید(توزیع منافع تولید و سهم بری)و توزیع مجدد، بیان کرده اند.
در این نوشته با رویکرد نفس شناسانه به مساله توزیع ثروت و عدالت توجه شده است؛ طبق این دیدگاه اصل عدالت و توزیع ثروت بناء و ضرورت عقلایی است که شارع حد و حدودی را در هر سه حوزه توزیع ثروت عادلانه، مطرح کرده است؛ این حد و حدود بر موضوع مواد تجزیه و ترکیب نفس انسان حمل شده اند؛ این مواد نفسانی دستگاه تجزیه و ترکیب عبارت از مصلحت، حق، ارزش و نیاز است که شارع به سیره انتزاع آن ها ورود کرده است.
با دیدگاه نفس شناسانه موضوع توزیع ثروت و عدالت به خوبی درک می شود که این امر منجر به حمل احکام و مسائل اسلامی متناسب بر موضوع می شود. در دیگر پژوهش ها توصیف موضوع عدالت و توزیع ثروت به خوبی انجام نشده.